← naar startpagina

Wat is Westerbork

Westerbork in het algemeen is een dorp in de provincie Drenthe, gemeente Midden-Drenthe. De Herdenking slachtoffers ( in brede zin ) Wereldoorlog II 40-45 “Kamp Westerbork” in Drenthe wordt er jaarlijks gehouden. Ja ? Nee.

Is wel vlakbij, maar waar u in doorsnee ontvangen zult worden, is het “Herinnerings-centrum Kamp Westerbork” en dat is een “museum” waar de geschiedenis van het “echte” Kamp Westerbork wordt verteld. Dit Herinneringscentrum ligt aan de weg Oosthalen, zo’n drie kilometer verwijderd van het voormalig kampterrein.

Radiotelescopen zijn er nu eenmaal destijds geplaatst

Bij het voormalig kampterrein zelf is vanwege de daar geplaatste radiotelescopen geen gemotoriseerd verkeer en bebouwing toegestaan. In het algemeen ook niets wat eventueel verstorend zou kunnen uitwerken op de te ontvangen signalen.
En dus luidt het adres: Oosthalen 8, 9414 TG Hooghalen. Afslag langs het spoor van de Asserweg, plaatselijk ook oude Provinciale weg genoemd en kunt u natuurlijk ook op andere dagen een bezoek brengen.


Wie met deze materie bezig is, komt zeer waarschijnlijk het woord JOKOS tegen

Hoe dat met dit woord zit, wordt uiteengezet in onderstaand PDF bestand.

Uitgaande van JOKOS » hoe worden uitkeringen ‘behandeld’

Ook dat is soms het andere uiterste van verhelderend, soms treurig, als dat nog mogelijk is.
De pers bij monde van het NRC legt het in dit pdf-bestand uit.

Jom Ha sjoa in april ofwel de maand “Nisan”

Jom Hasjoa (letterlijk de dag van de Shoah ,Sjoa, Holocaust, ‘catastrofe’, ‘vernietiging’) in de Hebreeuwse kalender. Op deze dag kwamen in 1943 de joden in het getto van Warschau in opstand tegen de nazi’s. (oorspronkelijk voornamelijk alleen in Israël herdacht).
Lees ook de uitgebreide tekst op wikipedia.


Een mens is pas werkelijk overleden wanneer hij of zij is vergeten

Valt doorgaans onder de categorie, klok en klepel.
Want waar komt deze zegswijze vandaan ?

Een poging, maar vatbaar voor andere zienswijzen :

[1] Het Joodse volk, met een achtergrond en tijdelijk verblijf in Noord Egypte, reist rond op zoek naar een stek en vind dan een vruchtbaar gebied in het toenmalige Kanaän , om en nabij het huidige Israël. En dan – wanneer je gesetteld bent – heeft het zin om landbouw te bedrijven. Koren, graan, het moet groeien, halmen afgesneden laten we dat in de zon drogen in een oud woord “garf”, een oud woord voor nog een oud woord “schoven”, een schoof tarwe bijvoorbeeld. Je bundelt om een hoeveelheid rechtstandig te laten drogen. Een halm is de stengel, bovenop de aar en die dient voor het latere voedsel. En om die reden ‘mag’ er daarvan eigenlijk niets verloren gaan, niet van de aar, niet van de bundel, immers leven gevend voedsel.

[2] We praten over bij benadering kort na 1.000 jaar vóór Christus, dat is ook de periode van de toenmalige Koning Saul en Koning David. Vóór en tijdens vergezeld van een ‘Richter’ ( iemand die de richting aangeeft , een leider ) en in het geval van deze periode de profeet Samuël.
Niet iedereen vond die vestiging tussen Filistijnen en Midianieten een leuk idee. Zoals de Filistijnen, een eertijds zeevarend volk dat zich ook in die tijd op de kuststrook in het zuiden van Kanaän vestigde, ook import dus. De kust is dus west.
tussen Filistea en Midian
En er waren de Midianieten. Een volk dat in het noordwesten van Arabië op de oostkust van de Golf van Akaba leefde. Stamde ook van Abraham af, maar hadden vermoedelijk wat andere ideën omtrent de nieuwe “indringers” van waar zij al bivakkeerden, namelijk langs het oosten van Kanaän; niettemin ook import dus.
U raadt het al, heibel was te verwachten evenals oorlogsleiders. Zoals bijvoorbeeld de Richter Gideon.

In die context valt in de Statenvertaling van de Bijbel bij 1 Samuël 25:29 te lezen : “zo zal de ziel mijns heren ingebonden zijn in het bundeltje der levenden bij den HEERE, uw God; maar de ziel uwer vijanden zal Hij slingeren uit het midden van de holligheid des slingers“, maar de context waarin dit staat moet niet vergeten worden. Het bundeltje van de levenden naast de ziel uwer vijanden, slaan beide op de mens nà overlijden.

en het wanneer ? De Jongste dag ofwel de Achtste dag, wie het weet mag het zeggen (..)

De Nederlandse Statenvertaling van de Bijbel staat redelijk dicht bij de Joodse TeNaCH = Tora, Profeten en Geschriften. Maar de diverse scheuringen en ruzies in Bijbelvertalingen hebben al meerdere kerkelijke groeperingen veroorzaakt, dus hou het voorzichtig(..).

We stappen over naar grafzerken of grafstenen, doorgaans eenvoudig qua uitvoering

[3] Meestal wordt op deze grafstenen alleen de naam en de data van geboorte en overlijden vermeld, maar vaak ook de afkorting TNTsBH: ‘Moge zijn/haar ziel gebonden zijn in de bundel des levens’, en wordt veelal uitgedrukt als : ‘Moge de dode in de herinnering van de levenden voortleven’

maar meer in lijn met Samuël : ‘Moge zijn/haar ziel gebundeld worden in de bundel van het eeuwige leven’.

Deze afkorting TNTsBH betekent: Tehee nafsjo/nafsjà tseroera bitsror hachajiem.

Televisie verslaggeving van het Kaddish zeggen door Joop Waterman in Westerbork

Verdwenen uit ons geheugen en ons hart. Verdwenen van de aardbodem. Maar zo lang hun namen genoemd blijven worden leven zij voort. Wordt jaarlijks herhaald door Joop Waterman nà het Kaddish zeggen in Westerbork : ‘Moge zijn/haar ziel gebundeld worden in de bundel van het eeuwige leven’.

Nà het Kaddish, is er dus geen onderdeel van. Is een wens.
En het Kaddish of Kaddisj betekent : “gebed ter herdenking”, kan ook “lofprijzing” zijn, in dit geval herdenking van de overledenen en vóór de levenden.

Publicist Josua Ossendrijver zegt het zo

[4] Zoals Josua Ossendrijver stelt : “Elk mens sterft twee maal. De eerste keer fysiek, wanneer alle lichaamsfuncties stoppen. De tweede maal als hij of zij niet meer wordt herinnerd. Nooit meer de naam wordt genoemd. Een mens is pas werkelijk overleden wanneer hij of zij is vergeten“.

Maar eigenlijk ook een versie van , een interpretatie van hetzelfde. Vanaf Samuël tot en met onze tijd.

En hetzelfde is die tekst van Samuël en de verkorting van de afkorting op de grafstenen. Met dit verschil : ‘uit de stelling van Ossendrijver’ zou je kunnen denken, dat wanneer de mensen de betrokkene zijn vergeten, dat die mensen daarmee diegene veroordelen tot ‘eeuwige vergetelheid’.
Dat kan niet zo zijn, gelet op de tekst van Samuël :”bundeltje der levenden bij den HEERE, uw God“. Het is niet aan de mens. Gelukkig niet (..)
, immers, er is een hoop op een leven na dit aards verblijf.
S. Laansma (auteur van ‘De Joodse Gemeente te Apeldoorn) schrijft het zo : “Moge hun zielen gebonden zijn in de bundel van de Eeuwig Levende”.

wat is een bundel graan

Niettemin : deze pagina gaat over “herkomst van..”; wat een ieder zelf er van wil denken, is ieders eigen recht. Daarom staan zowel bij Joop Waterman als bij Josua Ossendrijver hun specifieke webpagina’s, zodat van elk hun zienswijze te lezen valt.


 

Struikelstenen – Stolpersteine

Ter nagedachtenis aan de Joodse mensen die in de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen. Een heel klein beetje te vergelijken met de hierboven genoemde grafstenen, ongeveer dezelfde gegevens er op , maar geen afkorting “TNTsBH”. Is immers geen grafteken, is een herinnering aan hen die op dat adres ooit hebben gewoond en geleefd. Van heel veel slachtoffers weet men soms nog wel de laatste verblijfplaats, maar niet of zij dáár ook hun graf hebben gevonden, àls er al sprake is van een graf.

Van levenden hanteren we een naambordje op de deur.
Deze struikelstenen zijn een memo aan hen die er eens waren, een herinnering aan hun naam.

‘RV’

genealogie site : home