Hoeveel waarde moeten we hechten aan het vóórkomen van een gevangenen – nummer van de Nazi leiding

We kennen de spreekwoorden : op je nummer gezet, je bent niet meer dan een nummer… maar voor de Nazi’s was het een verplichte administratie. (Sommige gevangenissen in Amerika trouwens ook. ) Aanvankelijk in textiel verwerkt, naderhand in de huid aangebracht met niet verwijderbare inkt.

Het Amerikaanse Holocaust Encyclopedia USA geeft hierover duidelijkheid

U vindt de website achter deze weblink : Holocaust Encyclopedia.

Engelstalig , dus even de eerste alinea overgezet:

Assignment of Camp Serial Numbers and the Introduction of Tattooing

Incoming prisoners were assigned a camp serial number which was sewn to their prison uniforms. Only those prisoners selected for work were issued serial numbers; those prisoners sent directly to the gas chambers were not registered and received no tattoos.

En vertaald door Google:

Toewijzing van kampserienummers en de introductie van tatoeage

Inkomende gevangenen kregen een kampserienummer toegewezen dat aan hun gevangenis – uniformen was genaaid. Alleen de voor werk geselecteerde gevangenen kregen serienummers; die gevangenen die rechtstreeks naar de gaskamers werden gestuurd, werden niet geregistreerd en ontvingen geen tatoeages.

Ik verwijs hierbij naar Jules Schelvis, die in zijn boeken meermalen verhaald heeft hoe een alerte opmerking zomaar een andere, lees : betere: bestemming kon opleveren. Door een compliment, een bepaalde suggestie te doen in het belang van de ander (suggererend) … zij het …. wel om je vege lijf te redden.

Stel, iemand wordt in eerste instantie als “niet bruikbaar” niet genummerd, maar zich naderhand bekend maakt als “ervaring met verpleging” of een beroep zoals drukker, kan zomaar ongenummerd door het leven gaan. Ze hebben wel de naam, maar in die tijd was bij de Nazi’s niet altijd alles “pünktlich“. Daarbij – niet altijd was elke Nazi een Nazi – fanaat, soms kon iemand niet anders en deed – binnen de mogelijkheden – wat ie kon doen zonder zelf of diens naasten in gevaar te brengen.

Punctueel is twijfelachtig

Wanneer je een Tsjechische website ziet verklaren dat iemand vermoord is, terwijl je zeker weet dat diegene na 1945 nog 48 jaar geleefd heeft, dan weet je dat je niet altijd alles moet geloven wat gedrukt staat.
Daarbij …. ook in Nederland en Nederlandse websites, zelfs over dit onderwerp zoals het Joods Monument, kom ik gegevens tegen die lichtelijk bezijden de waarheid zijn. Vergeet niet : hoeft geen onwil te zijn, maar wanneer je als Tsjechische auteur bekend bent met de afloop van vele slachtoffers, en je mist gegevens …. dan ligt het voor de hand dat men de conclusie trekt met als strekking ‘het zal wel dezelfde afloop zijn geweest’.

In andere kampen dan Auschwitz werd ook wel met nummers gewerkt ……. maar dan de nummering nièt als tatoeage (!) maar dan werd er met textiel een nummer op het gevangenenpak genaaid. Trek je het pak uit, is er op de huid geen nummer zichtbaar !

De tatoeëerder van Auschwitz: Een aangrijpend liefdesverhaal in het kamp.

In De tatoeëerder van Auschwitz schetst schrijfster Heather Morris het verhaal van Lale Sokolov en zijn tijd in Auschwitz tijdens de Tweede Wereldoorlog. Lale is een Slowaakse Jood die tijdens de Tweede Wereldoorlog naar Auschwitz wordt gedeporteerd.

Anders gezegd : het niet aanwezig zijn van een nummer op de huid, wil niet zeggen dat diegeen niet in een gevangenenkamp is geweest.

top pagina