[2] Nanny Meijer

 

Lion-Jacobson

 

Op naar Zandvoort – de Clara kliniek – en we dateren op 6 ferbruari 1940

En de Westerbork-kaart geeft aanleiding : op die dag staat Nanny geregistreerd op het adres Kostverlorenstraat 93 te Zandvoort, en dat kunnen we toerekenen aan de Clara (kinder-) kliniek. Een Joods sanatorium / herstellingsoord ter behandeling van tbc. Immers, gezonde zeelucht en dat dacht men in die tijd, werkte herstelbevorderend. Er was toen een gulle geldschieter met een bedragje als gift groot 300.000 gulden (!). [ Er is – ter herinnering – nog een webpagina te bezichtigen en in 1985 zijn de deuren definitief gesloten na enkele andere bestemmingen. ]
Een inval van de Duitsers, maakte er een eind aan en ging Nanny op tijd naar Apeldoorn terug.

Ze is op 15-09-1941 verhuisd van Apeldoorn naar Amsterdam (ivm werk bij NIZ zie Westerbork kaart)
1e huwelijk dd 10-09-1942 (M.v.Dam) met Lion Jacobson (foto rechts) zoon van Joseph Jacobson (1878-1943) & Heintje Lelieveld (1879-1943), beroep : fotograaf.
Nanny is geboren te Apeldoorn (Kanaalstraat 35) op 12-06-1920 en Lion
in Amsterdam op 25-03-1919, huwelijksdatum 10-09-’42.

Lion is kort na terugkeer van Nanny Meijer, overleden te Amsterdam op 11-09-1945 aan leukemie. Begraven te Diemen.(cf M.v.Dam)

Nanny heeft gewerkt als verpleegster, in NIZ Nieuwe Keizersgracht 104-110 Amsterdam, annex verpleeghuis de ‘Joodse Invalide’ Weesperplein 1 Amsterdam.
Klik hier voor de administratiekaart van de Joodse Raad Amsterdam. , weergave plaatwerk over de pagina heen (met esc terug).

Hoe spannend was die aanloop : een eerste razzia in mei ’43 waarbij 300 patiënten en 150 personeelsleden op naam afgevoerd werden per bus ! Een tweede razzia was op 31 juli 1943, een derde op 13 augustus 1943. Het personeel dat aan de ontruiming van 13 augustus 1943 had weten te ontkomen, werd nu ingedeeld bij het personeel van de Joodse Invalide = verpleeghuis. En dat betekende een nieuwe vrijstelling = ‘sperre’. Maar ult. augustus 1943 werden alle sperstempels ongeldig verklaard. (bron: o.a. ‘verhalen van oost Amsterdam’ website)

M.a.w. : ook op straat (na je diensttijd en voorafgaand ) kon je zo maar worden ‘opgepakt en afgevoerd’. Dus blijf je maar binnen (..)
Een continu angstige tijd. Niettemin … Nanny is blijkens de Westerbork kaart hetzij op 15 maart dan wel 30 april 1944 gedwongen op reis naar Westerbork gegaan. (Barak 72) . Opgepakt, geen afscheid, vermoedelijk.

En de administratie van Westerbork in het voorlaatste transport weggevoerd op 4 sept. 1944 richting Theresienstadt en verder. Haar woning aan de Nw. Keizersgracht op 800 mtr vanaf werkkring, werd “gepulst” waarvoor ze later een kleine vergoeding heeft ontvangen (Jokos dossiers). Klik hier voor een foto voorbeeld auto verhuisbedrijf Puls.

Cf. Westerbork kaart dateren we dit adres op 15-09-1941 resp. 17-08-1943. Op 15 maart of 30 april ’44 naar Westerbork, barak 72.

top pagina

Zie verder de Cohenpagina.

Kort na het overlijden van Lion Jacobson speelt bij Nanny een ernstig verzwakte lichaamstoestand op (wellicht als gevolg van het verblijf en de reis naar de Nazi – kampen en de (vlek-) tyfus daar ) en is ze verpleegd geweest in het Sanatorium te Hilversum. Daar leerde ze ook de ouders van Loek Rosenbaum kennen, waarmee de link met de webpagina Rosenbaum gelegd is.

Klik hier voor een reconstructie van de Kanaalstraat – Apeldoorn.

Zonder ruim geld,  zonder een auto bus of vliegtuig iets van 1700 km afleggen naar Amsterdam, hoe ?

5 km per uur, 12 uur per dag, ben je een maand bezig en dan nog even onderdak vinden, geld verdienen voor noodzakelijk eten, slapen, kleding. Het krijgen van een lift was in die tijd ook nog niet zo gemakkelijk. We hebben het er wel eens over gehad – de hulp van de Russen, maar over het tweede traject ….. veel is vergeten.
Wat we wel nog hebben vernomen, is dat het destijds leek alsof Lion gewacht heeft op haar en vrij kort daarna is overleden. En dat is 11 september 1945. Maar hoeveel tijd hen exact nog was gegeven samen (?)

Zie voor het 2e huwelijk op 10-07-1946 met Jacob Cohen deze Cohen pagina

Gedenkstenen – struikelstenen – stolpersteine anno nu

Met deze video is de bijeenkomst van zondag 20 januari 2019 te zien. Op 10 november 2019 vind er een soortgelijke bijeenkomst plaats voor Juda Meijer, Max Simon Meijer en Theresa de Zoete, alsmede voor Philip Cohen, vermeld op deze Van Dam pagina.

Ter herdenking zijn in de Kanaalstraat gedenkstenen geplaats. 3 voor de familie Meijer : Juda – Max Simon en Trees. En er naast een 4e voor Salomon Prins, die een periode in huis van de familie Meijer heeft geleefd, onbekend is of dit huur of een tijdelijk verblijf vanuit de instelling ‘Het Apeldoornse Bos’ is geweest. Het pand Kanaalstraat 35. Voor allen dus deze steenzetting.
De positie is echter niet (zie reconstructie hier boven) bij nummer 35, maar tijdelijk bij ruwweg huisnummer 45. Deze woestenij weerspiegelt de grondopslag in de voormalige achtertuin van Juda en Sara …. Hier plaatsen zou in enkele dagen de gedenkstenen vernielen. Daarom is voor deze oplossing gekozen. Zodra de werkzaamheden afgerond zijn, zal de Werkgroep achter deze actie ervoor zorgen, dat de stenen herplaatst worden.
En nee, moeder Sara heeft hier geen steen » immers, overlevende (..) en dan speelt klaarblijkelijk datgene wat je moet hebben doorstaan, een ondergeschikte rol. Waarom niet ook een struikelsteen als overlevende maar wel slachtoffer ? Analoog Nanny Meijer, immers opgejaagd tijdens werkzaamheden verpleging Amsterdam, periode Westerbork, Auschwitz – Bobrek ….. maar wel overlevende. Zoals zoveel anderen ….

Wie méér wil weten omtrent het leven in de kampen, op de vlucht gaan in die contreien en de weg naar huis, leze bijv. de boeken van Jules Schelvis, op deze webpagina over de familie Rosenbaum-Strauss ook vermeld.

Of bijvoorbeeld het boek(je) “Trompettist in Auschwitz”, de herinneringen van Lex van Weren , genoteerd door Dick Walda. Verkrijgbaar middels het tweedehands circuit.

pagina 1 van de Meyer familie
Max Simon Meyer pagina
Nanny Meyer pagina

 

top pagina