Nanny Meijer in het Buitenland onder dwang van de Nazi’s

in of rond Theresienstadt of Terezin in Tsjechië

Blijkens bijvoorbeeld deze Tsjechische website is Nanny Meijer met transport 327 naar Theresienstadt gegaan en aangekomen op 6 september 1944, om vervolgens op 12 september ’44 met transport 1117 door te reizen naar Auschwitz = Oswiecim.
We weten dat het laatste woord op de Tsjechische website (‘murdered’) onjuist is …… maar er was geen verdere informatie, en dus men vulde maar wat in. Ook dáár was de administratie niet loepzuiver. En de datum 12 september of 12 oktober 1944 zal ook onbevestigd blijven, al doet dat aan de locatie niets af.

Klik hier voor bijgaande kaart met ondermeer deze data 327 en 1117. , weergave plaatwerk over de pagina heen (met esc terug).

in of rond Auschwitz ( Oswiecim ) – Birkenau – Bobrek in Polen

De naam Auschwitz van het kamp, is dat ene bekende kamp. Er waren veel méér kampen in de omgeving met als centrale naam ‘Auschwitz’, een kleine 50. En om het nog wat ingewikkelder te maken, waren de Nazi’s dermate commercieel, dat ze samenwerkingen aangingen met bedrijven, zoals met het Duitse Siemens.
bron foto Wikipedia

Bobrek was een klein sub-kamp van Auschwitz zoals ook Monowitz. Waar een Siemens fabriek was gevestigd ttv 1940. Gemeten op 17 januari 1945 waren er 213 mannelijke gevangenen en gemeten per 30 december 1944 nog 38 vrouwelijke gevangenen, werkend aan elektronische apparaten o.m. voor vliegtuigen en U-boten. Het kamp werd bij nadering van de Sovjettroepen op 18 januari 1945 ontruimd en een groot deel van de gevangenen werd met ‘dodenmarsen’ dieper ‘het Rijk’ in gestuurd.

Ook daarover heeft Nanny Meijer vertelt. Zij werkte ( = dwangarbeid en tijdsduur eveneens onbekend ) als goedkope kracht voor Siemens en dus voor de Nazi’s en dat voornamelijk in het werkkamp (Siemens -) KZ Bobrek. Hoe lang of hoe kort die periode is geweest, is onbekend. Mijn kontakt bij Siemens Hoofdkantoor heeft geen gegevens kunnen vinden, wel dat Siemens rond de eeuw-wisseling een fonds ter beschikking heeft gesteld in samenspraak met vertegenwoordigers van de slachtoffers, ook van een kleine 300 Nederlanders. Namen van die vertegenwoordigers zijn niet terug te vinden.

Merktekens en nummers in Auschwitz en andere kampen

Nummers werden voor zover bekend alleen in Auschwitz ( hoofdkamp + Birkenau + Monowitz ) toegepast als tattoo. Of dit ook het geval was in subkampen zoals Bobrek e.a., is onduidelijk. Andere hoofdkampen zoals Mauthausen kenden de nummers als vastgenaaid op de kleding. Overlevenden uit die kampen, konden dus na terugkeer geen nummer tonen. Enerzijds positief, want immers het gehate merkteken was er niet, maar anderzijds je kon ook minder aantonen dat je er was geweest.

Nog onlangs (januari 2020 ) was de Koning op bezoek in een tehuis in Jeruzalem, waarbij degene die met hem in gesprek was, nadrukkelijk aangaf “ik heb hem mijn nummer laten zien”. Begrijpelijk, maar voor diegenen die óók in die kampen zijn geweest en geen nummer (meer) hebben kan zoiets minder prettig zijn. Dit bezoek was ter gelegenheid van het “World Holocaust Forum”.
Anders gezegd : wel in Auschwitz geweest is de kans op een tattoo-nummer groot maar niet 100%, niet in Auschwitz geweest maar wel in andere kampen : in principe geen tattoo, wel in gevangenenkleding genaaid geweest en die neem je doorgaans niet mee naar huis.

Website urls in dit verband :
tatoeage auschwitz
auschwitz algemeen
Wikipedia over merktekens in de kampen
liefdesverhaal tatoeerder auschwitz
Let op : de website van de dokwerker bestaat al enige tijd, maar heeft nog geen beveiliging met een slotje.

top pagina

verder over Mauthausen op de volgende pagina