familiehistorie

genealogie Meijer Cohen Rosenbaum van Dam en verwanten

herkomst familie Cohen en verwanten in 18e en 19e eeuw

Categorie: Meijer familie

Nazi kampen en de nummers

Hoeveel waarde moeten we hechten aan het vóórkomen van een gevangenen – nummer van de Nazi leiding

We kennen de spreekwoorden : op je nummer gezet, je bent niet meer dan een nummer… maar voor de Nazi’s was het een verplichte administratie. (Sommige gevangenissen in Amerika trouwens ook. ) Aanvankelijk in textiel verwerkt, naderhand in de huid aangebracht met niet verwijderbare inkt.

Het Amerikaanse Holocaust Encyclopedia USA geeft hierover duidelijkheid

U vindt de website achter deze weblink : Holocaust Encyclopedia.

Engelstalig , dus even de eerste alinea overgezet:

Assignment of Camp Serial Numbers and the Introduction of Tattooing

Incoming prisoners were assigned a camp serial number which was sewn to their prison uniforms. Only those prisoners selected for work were issued serial numbers; those prisoners sent directly to the gas chambers were not registered and received no tattoos.

En vertaald door Google:

Toewijzing van kampserienummers en de introductie van tatoeage

Inkomende gevangenen kregen een kampserienummer toegewezen dat aan hun gevangenis – uniformen was genaaid. Alleen de voor werk geselecteerde gevangenen kregen serienummers; die gevangenen die rechtstreeks naar de gaskamers werden gestuurd, werden niet geregistreerd en ontvingen geen tatoeages.

Ik verwijs hierbij naar Jules Schelvis, die in zijn boeken meermalen verhaald heeft hoe een alerte opmerking zomaar een andere, lees : betere: bestemming kon opleveren. Door een compliment, een bepaalde suggestie te doen in het belang van de ander (suggererend) … zij het …. wel om je vege lijf te redden.

Stel, iemand wordt in eerste instantie als “niet bruikbaar” niet genummerd, maar zich naderhand bekend maakt als “ervaring met verpleging” of een beroep zoals drukker, kan zomaar ongenummerd door het leven gaan. Ze hebben wel de naam, maar in die tijd was bij de Nazi’s niet altijd alles “pünktlich“. Daarbij – niet altijd was elke Nazi een Nazi – fanaat, soms kon iemand niet anders en deed – binnen de mogelijkheden – wat ie kon doen zonder zelf of diens naasten in gevaar te brengen.

Punctueel is twijfelachtig

Wanneer je een Tsjechische website ziet verklaren dat iemand vermoord is, terwijl je zeker weet dat diegene na 1945 nog 48 jaar geleefd heeft, dan weet je dat je niet altijd alles moet geloven wat gedrukt staat.
Daarbij …. ook in Nederland en Nederlandse websites, zelfs over dit onderwerp zoals het Joods Monument, kom ik gegevens tegen die lichtelijk bezijden de waarheid zijn. Vergeet niet : hoeft geen onwil te zijn, maar wanneer je als Tsjechische auteur bekend bent met de afloop van vele slachtoffers, en je mist gegevens …. dan ligt het voor de hand dat men de conclusie trekt met als strekking ‘het zal wel dezelfde afloop zijn geweest’.

In andere kampen dan Auschwitz werd ook wel met nummers gewerkt ……. maar dan de nummering nièt als tatoeage (!) maar dan werd er met textiel een nummer op het gevangenenpak genaaid. Trek je het pak uit, is er op de huid geen nummer zichtbaar !

De tatoeëerder van Auschwitz: Een aangrijpend liefdesverhaal in het kamp.

In De tatoeëerder van Auschwitz schetst schrijfster Heather Morris het verhaal van Lale Sokolov en zijn tijd in Auschwitz tijdens de Tweede Wereldoorlog. Lale is een Slowaakse Jood die tijdens de Tweede Wereldoorlog naar Auschwitz wordt gedeporteerd.

Anders gezegd : het niet aanwezig zijn van een nummer op de huid, wil niet zeggen dat diegeen niet in een gevangenenkamp is geweest.

top pagina

Max Simon Meijer

[1] Max Simon Meijer & Thérèse (Trees) Sophia de Zoete

Huwelijk te Apeldoorn op 21-07-1942 ( choppa : Apeldoorn 09-08-1942 )

Max is geboren te Apeldoorn op 17-01-1915 en Therese in Hilversum op 10-04-1915.
In Apeldoorn hebben ze korte tijd gewoond aan de Zutphensestraat 106.
Hun laatste adres in Nederland was de Reitzstraat 3-1 in Amsterdam – oost, achter de Tugelaweg, en de Brandstraat in de Transvaalbuurt. (voorstadium deportatie)
de laagste nummers van de Reitzstraat in het midden en de Brandstraat, Amsterdam Oost

Klik hier voor de speciale wijken in Amsterdam, waar ook dit adres op van toepassing is.
Max Simon is overleden te Auschwitz op 31-03-1944 YV  vermoedelijk na dwangarbeid, datum zijdens commissie, en Therese ook in Auschwitz op 19-11-1943 YV direct na aankomst. Is een notariele akte van.
(bedenk : deze data zijn middels een commissie binnen bepaalde grenzen vastgesteld, hoeven / zullen niet de exacte data zijn geweest.)

Op de dag dat Max Simon en Therese zijn vertrokken naar Auschwitz, is ook Lex van Weren ( “trompettist in Auschwitz” beschreven door Dick Walda ) vertrokken. Wie in deze reis geïnteresseerd is, kan middels het tweedehands circuit [bol.com anno 05-12-2019 € 16,33 en antiq.boekwinkels] wellicht nog dit boekje bemachtigen.

JM pagina nummer 15300718 resp. 218137.

Ook vermeld op de lijst van Yad Vashem ,niettemin, zolang niet de officiele gegevens van Auschwitz zoals het “Sterbebuch” bekend worden, stel dat dàt betrouwbaar is, is er geen zekerheid omtrent het overlijden.

Zijn beroep : magazijnbediende en haar beroep : naaister, maar ook zijn er notities dat ze apothekersassistente is geweest.

Max en Trees
Max en Trees

Familie van Trees of Therese

Ouders van Therese »
vader : Aron Hartog de Zoete ( geb. ca. 1882 te Amersfoort )
moeder : Lea Mathilda Elze ( geb. 22 feb 1875 te Rotterdam ),
van beiden overlijdensdata onbekend.
cf. Gegevens gemeente Rotterdam.
Na verblijf in Hilversum, zijn ze verhuisd naar Rotterdam.
Therese had nog een zus :

Betty Lena de Zoete

zij heeft gewerkt bij de Holland Amerika Lijn (HAL) te Rotterdam als stewardess (kinderjuffrouw ?) , maar zou in 1942 ( Hilversum, 13 maart 1912 – Auschwitz, 30 september 1942 ) zijn overleden.
Betty-Lena-de-Zoete bron: beeldbank.40-45nu.nl

Route destijds van Westerbork naar Auschwitz en tot met 1942 naar Sobibor

Ter oriëntatie:
Westerbork-via-Auschwitz-naar-Sobibor

Reisroute Westerbork » Theresienstadt Tsjechië » Kozle of Kosel / Cosel Polen » Oswiecim = Auschwitz in Polen » Sobibor in Polen.
Kozle was een – bij geschiktheid voor dwangarbeid – ‘voorstation’ voor werk in projecten als Breslau, Krakau en Blechhammer.
Sobibor heeft officieel ‘dienst gedaan’ van april 1942 tot november 1943.
Op 27 januari 1945 wordt vernietigingskamp Auschwitz bevrijd door het Russische Rode Leger. Maar dan ben je de volgende ochtend nog niet thuis ! Lees hier over de Russen op een externe pagina van het Historisch Dagblad.

pagina 1 van de Meyer familie
Max Simon Meyer pagina
Nanny Meyer pagina

top pagina

Nanny Meijer


[2] Nanny Meijer

 

Lion-Jacobson

 

Op naar Zandvoort – de Clara kliniek – en we dateren op 6 ferbruari 1940

En de Westerbork-kaart geeft aanleiding : op die dag staat Nanny geregistreerd op het adres Kostverlorenstraat 93 te Zandvoort, en dat kunnen we toerekenen aan de Clara (kinder-) kliniek. Een Joods sanatorium / herstellingsoord ter behandeling van tbc. Immers, gezonde zeelucht en dat dacht men in die tijd, werkte herstelbevorderend. Er was toen een gulle geldschieter met een bedragje als gift groot 300.000 gulden (!). [ Er is – ter herinnering – nog een webpagina te bezichtigen en in 1985 zijn de deuren definitief gesloten na enkele andere bestemmingen. ]
Een inval van de Duitsers, maakte er een eind aan en ging Nanny op tijd naar Apeldoorn terug.

Ze is op 15-09-1941 verhuisd van Apeldoorn naar Amsterdam (ivm werk bij NIZ zie Westerbork kaart)
1e huwelijk dd 10-09-1942 (M.v.Dam) met Lion Jacobson (foto rechts) zoon van Joseph Jacobson (1878-1943) & Heintje Lelieveld (1879-1943), beroep : fotograaf.
Nanny is geboren te Apeldoorn (Kanaalstraat 35) op 12-06-1920 en Lion
in Amsterdam op 25-03-1919, huwelijksdatum 10-09-’42.

Lion is kort na terugkeer van Nanny Meijer, overleden te Amsterdam op 11-09-1945 aan leukemie. Begraven te Diemen.(cf M.v.Dam)

Nanny heeft gewerkt als verpleegster, in NIZ Nieuwe Keizersgracht 104-110 Amsterdam, annex verpleeghuis de ‘Joodse Invalide’ Weesperplein 1 Amsterdam.
Klik hier voor de administratiekaart van de Joodse Raad Amsterdam. , weergave plaatwerk over de pagina heen (met esc terug).

Hoe spannend was die aanloop : een eerste razzia in mei ’43 waarbij 300 patiënten en 150 personeelsleden op naam afgevoerd werden per bus ! Een tweede razzia was op 31 juli 1943, een derde op 13 augustus 1943. Het personeel dat aan de ontruiming van 13 augustus 1943 had weten te ontkomen, werd nu ingedeeld bij het personeel van de Joodse Invalide = verpleeghuis. En dat betekende een nieuwe vrijstelling = ‘sperre’. Maar ult. augustus 1943 werden alle sperstempels ongeldig verklaard. (bron: o.a. ‘verhalen van oost Amsterdam’ website)

M.a.w. : ook op straat (na je diensttijd en voorafgaand ) kon je zo maar worden ‘opgepakt en afgevoerd’. Dus blijf je maar binnen (..)
Een continu angstige tijd. Niettemin … Nanny is blijkens de Westerbork kaart hetzij op 15 maart dan wel 30 april 1944 gedwongen op reis naar Westerbork gegaan. (Barak 72) . Opgepakt, geen afscheid, vermoedelijk.

En de administratie van Westerbork in het voorlaatste transport weggevoerd op 4 sept. 1944 richting Theresienstadt en verder. Haar woning aan de Nw. Keizersgracht op 800 mtr vanaf werkkring, werd “gepulst” waarvoor ze later een kleine vergoeding heeft ontvangen (Jokos dossiers). Klik hier voor een foto voorbeeld auto verhuisbedrijf Puls.

Cf. Westerbork kaart dateren we dit adres op 15-09-1941 resp. 17-08-1943. Op 15 maart of 30 april ’44 naar Westerbork, barak 72.

top pagina

Zie verder de Cohenpagina.

Kort na het overlijden van Lion Jacobson speelt bij Nanny een ernstig verzwakte lichaamstoestand op (wellicht als gevolg van het verblijf en de reis naar de Nazi – kampen en de (vlek-) tyfus daar ) en is ze verpleegd geweest in het Sanatorium te Hilversum. Daar leerde ze ook de ouders van Loek Rosenbaum kennen, waarmee de link met de webpagina Rosenbaum gelegd is.

Klik hier voor een reconstructie van de Kanaalstraat – Apeldoorn.

Zonder ruim geld,  zonder een auto bus of vliegtuig iets van 1700 km afleggen naar Amsterdam, hoe ?

5 km per uur, 12 uur per dag, ben je een maand bezig en dan nog even onderdak vinden, geld verdienen voor noodzakelijk eten, slapen, kleding. Het krijgen van een lift was in die tijd ook nog niet zo gemakkelijk. We hebben het er wel eens over gehad – de hulp van de Russen, maar over het tweede traject ….. veel is vergeten.
Wat we wel nog hebben vernomen, is dat het destijds leek alsof Lion gewacht heeft op haar en vrij kort daarna is overleden. En dat is 11 september 1945. Maar hoeveel tijd hen exact nog was gegeven samen (?)

Zie voor het 2e huwelijk op 10-07-1946 met Jacob Cohen deze Cohen pagina

Gedenkstenen – struikelstenen – stolpersteine anno nu

Met deze video is de bijeenkomst van zondag 20 januari 2019 te zien. Op 10 november 2019 vind er een soortgelijke bijeenkomst plaats voor Juda Meijer, Max Simon Meijer en Theresa de Zoete, alsmede voor Philip Cohen, vermeld op deze Van Dam pagina.

Ter herdenking zijn in de Kanaalstraat gedenkstenen geplaats. 3 voor de familie Meijer : Juda – Max Simon en Trees. En er naast een 4e voor Salomon Prins, die een periode in huis van de familie Meijer heeft geleefd, onbekend is of dit huur of een tijdelijk verblijf vanuit de instelling ‘Het Apeldoornse Bos’ is geweest. Het pand Kanaalstraat 35. Voor allen dus deze steenzetting.
De positie is echter niet (zie reconstructie hier boven) bij nummer 35, maar tijdelijk bij ruwweg huisnummer 45. Deze woestenij weerspiegelt de grondopslag in de voormalige achtertuin van Juda en Sara …. Hier plaatsen zou in enkele dagen de gedenkstenen vernielen. Daarom is voor deze oplossing gekozen. Zodra de werkzaamheden afgerond zijn, zal de Werkgroep achter deze actie ervoor zorgen, dat de stenen herplaatst worden.
En nee, moeder Sara heeft hier geen steen » immers, overlevende (..) en dan speelt klaarblijkelijk datgene wat je moet hebben doorstaan, een ondergeschikte rol. Waarom niet ook een struikelsteen als overlevende maar wel slachtoffer ? Analoog Nanny Meijer, immers opgejaagd tijdens werkzaamheden verpleging Amsterdam, periode Westerbork, Auschwitz – Bobrek ….. maar wel overlevende. Zoals zoveel anderen ….

Wie méér wil weten omtrent het leven in de kampen, op de vlucht gaan in die contreien en de weg naar huis, leze bijv. de boeken van Jules Schelvis, op deze webpagina over de familie Rosenbaum-Strauss ook vermeld.

Of bijvoorbeeld het boek(je) “Trompettist in Auschwitz”, de herinneringen van Lex van Weren , genoteerd door Dick Walda. Verkrijgbaar middels het tweedehands circuit.

pagina 1 van de Meyer familie
Max Simon Meyer pagina
Nanny Meyer pagina

 

top pagina

Meijer genealogie

benodigd : 2 echtparen:

Isaac Meijer Meijer … als familie naast | Juda Kool & ..

daaruit komt voort het echtpaar:

Meijer Isaac Meijer & Sophia Kool

Meijer I. Meijer is in Amsterdam geboren op 07-06-1859 en werkte als koopman
Sophia Kool is geboren op 27-09-1860.
En hun huwelijk was te Amsterdam op 03-12-1879

uit dit huwelijk volgen meerdere kinderen :

[1]

Isaac Meijer later getrouwd met Sarah de Haas

Huwelijk te Zaandam op 29-05-1906
Isaac Meijer is geboren te Amsterdam in 1880, Sarah in het Engelse MileEndOldTown Eastern Middlesex 1878 ofwel Oost Londen

Overlijdensdata onbekend.
Isaac Meijer werkte als handelsreiziger.

[2]

Zadok Meijer was gehuwd met Anna Polak

Zadok is geboren te Amsterdam op 10-09-1883 en Anna Polak ook te Amsterdam op 25-04-1896.
Hij was actief als vertegenwoordiger en ze woonden aan de Tugelaweg 29 -II te Amsterdam-Oost.
Beide echtelieden zijn op 09 april 1943 te Sobibor overleden.
Ze hadden een dochter : Hendrika de Jongh-Meijer gehuwd met E.S. de Jongh.

[3]

Heintje Meijer is later getrouwd met Jacob Bernard de Haas

Huwelijk te Zaandam op 31-05-1916.
Heintje is geboren in Amsterdam op 06-02-1884 en Jacob in Londen op 07-11-1875.

Jacob is in Scheveningen overleden op 21-12-1940, Heintje in Amsterdam
op 16-03-1917, 33 jaar oud.

Na het overlijden van Heintje is Jacob hertrouwt op 16-10-’18 met
Kaatje Kats, dochter van Berend Kats en Naatje Polak te Assen.

De ouders van “de Haas” : Bernard de Haas & Regina Haarbleek.

[4]

Juda Meijer gehuwd met Sara ( Saartje ) van Dam

Sara van Dam was een dochter van Simon van Dam & Naatje Glas
Saartje van Dam
zie de Van Dam pagina

Juda Meijer is geboren te Amsterdam op 07-01-1886 (zoon van Meier Isaäc
Meijer en Sophia Kool) en naderhand (09-05-1914) verhuisd naar Apeldoorn – Kanaalstraat 35, en Sara van Dam uit Apeldoorn (dochter van Simon van Dam en Naatje Glas) te Hijkersmilde (Drenthe) op 16-10-1880.
Naast de al vermelde kinderen nog de volgende : Hanna, Isaäc, Mozes.

Locatie in Google Maps : opent in een nieuw venster.

de administratie van Westerbork omtrent het vertrek van Juda Meijer naar Auschwitz. Administratie was niet altijd loepzuiver (!)
Juda is overleden in Auschwitz op 22-05-1944 YV en Sara is overleden te Leusden in de Sinaï kliniek in 1972

Juda was aanvankelijk handelsreiziger, maar sedert hun huwelijk verpleger in het Apeldoornse bos. Deze instelling was een Joods Psychiatrische Inrichting, die van 1909 tot 1943 gevestigd was aan de Zutphensestraat ( ca. 5 km lopen oostelijk van de Kanaalstraat in Apeldoorn – oost.
In 1943 zijn de bewoners allen gedeporteerd en om het leven gebracht.

links op de foto Sara van Dam en rechts Juda Meijer

De Nazi’s hadden bedacht dat het wel ‘handig zou zijn’ om alle mensen van Joodse afkomst te verzamelen in Amsterdam, om dan uiteindelijk weer vervoerd te worden naar Westerbork in Drenthe.
Zo is Juda op 15-03-1943 terechtgekomen in Amsterdam-Oost aan de Tugelaweg 54 hs,
om per 19-07-1944 te verkassen naar Westerbork vlg kaart bij het Joods Monument wat op gespannen voet staat met zg. Jokos Dossiers die laten zien dat hij op 22 mei 1944 in Auschwitz is omgekomen cf. gegevens van Yad Vashem.
Het huis in Apeldoorn, Kanaalstraat 35, werd in 1943 “gepulst”. Het huis aan de Kanaalstraat 35 werd toegewezen aan de NSB’er Ernst Vogel, die ook een deel van de huisraad mocht houden. Een klein deel zou aan Max Simon toegewezen zijn.

Uit dit huwelijk zijn 2 kinderen voortgekomen, zie volgende pagina’s:
Max Simon Meyer pagina

Nanny Meyer pagina

top pagina

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén